Naučnici Kineske akademije nauka identifikovali su dokaze o ranije nepoznatoj grupi drevnih ljudi koji su nekada živeli u severnoj Kini. Ova populacija, sada izumrla, izgleda da nije ostavila gotovo nikakav trajni genetski trag kod savremenih ljudi.

DNK dokazi sa lokaliteta Donghulin

Otkriće dolazi iz genetske analize tri osobe sahranjene na arheološkom nalazištu Donghulin. Ove osobe su živele nakon poslednjeg ledenog doba, u vreme kada se klima zagrevavala i ekosistemi brzo transformisali.

Utvrđeno je da jedna od jedinki – žena – pripada potpuno nepoznatoj genetskoj lozi. Ova loza nije identifikovana ni u jednoj prethodno proučavanoj drevnoj istočnoazijskoj populaciji, što je čini značajnim i iznenađujućim otkrićem.

Istraživači su otkrili da ova misteriozna loza deli neke genetske sličnosti sa mnogo starijom osobom koja je živela pre oko 19.000 godina blizu reke Amur.

Ova veza sugeriše da je posebna severna populacija možda postojala hiljadama godina, preživljavajući velike promene u okruženju pre nego što je na kraju nestala.

Promena populacija tokom vremena

Zanimljivo je da je studija takođe otkrila dokaze o pomeranju populacije na istom mestu. Oko 2.000 godina nakon što je žena sahranjena, mladić sa potpuno drugačijim genetskim profilom sahranjen je na istom mestu.

Njegova DNK je pokazala bliže veze sa grupama povezanim sa Mongolskom visoravni, što ukazuje da su se nove populacije postepeno useljavale u region i zamenjivale ili apsorbovale ranije grupe.

Kulturni kontinuitet uprkos genetskim promenama

Dok genetika ukazuje na promenu populacija, arheološki dokazi govore drugačiju priču. Istraživači su otkrili da su alati, grnčarija i svakodnevne prakse ostali uglavnom nepromenjeni tokom vremena.

Zajednice su nastavile da koriste slične kamene alate i keramiku, a postojali su i rani znaci pripitomljavanja prosa, što pokazuje kako su se ljudi prilagođavali promenljivim uslovima životne sredine bez drastičnog menjanja svojih kulturnih tradicija.

Naučnici veruju da je prelazak iz ledenog doba u topliju klimu odigrao glavnu ulogu u oblikovanju ovih dešavanja. Kako su se pejzaži i resursi menjali, drevne zajednice su morale da prilagode svoje strategije preživljavanja, što je dovelo i do inovacija i do migracija.

Loza koja je izbledela

Uprkos tome što traje hiljadama godina, ova novoidentifikovana ljudska linija je skoro potpuno nestala iz modernih istočnoazijskih genoma. Danas su ostali samo slabi i raštrkani tragovi.

Ovo otkriće ističe važnu istinu o ljudskoj istoriji: čak i dugo uspostavljene populacije mogu vremenom nestati, stapajući se sa drugima ili biti potpuno zamenjene — ostavljajući za sobom samo fragmente svog postojanja koje naučnici mogu otkriti.