Ova priča istražuje nova otkrića u turskom Bogazkoj-Hatuši, nekadašnjoj prestonici Hetitskog carstva iz bronzanog doba, lokalitetu poznatom po svojoj jezičkoj raznolikosti. Arheolozi su tokom iskopavanja ruševina otkrili ploču napisanu na nepoznatom jeziku koja opisuje strani ritual.

Iako naučnici još uvek nisu u potpunosti protumačili tekst, utvrdili su da jezik pripada anadolskoj grani indoevropske jezičke porodice.

Hatuša, koja je služila kao hetitska prestonica u severno-centralnoj Turskoj tokom kasnog bronzanog doba od oko 1650. do 1200. godine pre nove ere, ostaje izuzetno bogat izvor drevnog pisanog materijala. Iskopavanja sprovedena tokom poslednjih sto godina otkrila su oko 30.000 klinastih pločica koje dokumentuju politički, verski i društveni život Anadolije iz bronzanog doba. Zbog svog istorijskog značaja, lokalitet je 1986. godine proglašen za mesto svetske baštine UNESKO-a. Iako je većina pločica napisana na hetitskom — najranijem zabeleženom indoevropskom jeziku — druge sadrže regionalne jezike kao što su luvijski, palacki i hatski.